Η ιστορία περιμένοντας τον Γκότοτ έχει να κάνει με δύο φίλους όπου κάθονται σε ενα σημείο και περιμένουν τον Γκότοτ που δεν εμφανίζεται τελικά στο θεατρικό έργο... Ίσως αυτός που περίμεναν να μην υπήρχε ποτέ στην πραγματικότητα και να ήταν ένας φανταστικός χαρακτήρας. Το δικό μου έργο περιγράφει μια χριστουγεννιάτικη στιγμή ενός παιδιού που παίρνει για πρώτη του φορά για δώρο ένα λουτρινο αρκουδο. Κάθε μέρα κάνουνε τα πάντα και περνάνε πολύ όμορφες στιγμές μαζί. Αφού έχουν περάσει 10 χρόνια ετοιμάζεται να φυγει μακριά. Όμως αφήνει πίσω του τον αγαπημένο του λουτρινο αρκουδο και δεν επιστρέφει ποτέ. Στην ιστορία βλέπουμε ότι ο παιδικός λούτρινος αρκουδος αποκτά συναισθήματα και περιμένει μέχρι να επιστρέψει ο ιδιοκτήτης του, αλλά δεν επιστρέφει ποτέ. Στην ουσία η παρομοίωση που υπάρχει ανάμεσα σε αυτά τα δυο έργα είναι η φαντασία, η αναμονή, και ότι ο αρκουδος θα μπορούσε να είναι ο πιστός δούλος που αναμένει εκεί. Σκέφτηκα στο τέλος να δώσω ένα διαφορετικό φινάλε από τα συνηθισμένα, έτσι πάλι ο πρωταγωνιστής μετά από το μακρινό ταξίδι που κάνει επιστρέφει και πάλι πίσω στο παλιό του σπίτι , εκεί όπου είχε ξεχαστεί ο παιδικός λουτρινος φίλος του.
No comments:
Post a Comment